de mote

Het verhaal van De Mote


Het begin


Om het verhaal te vertellen van De Mote moeten we teruggaan naar 11 april 1931, jawel! Op die dag treden Richard Degrande en Louise Tilleman in het huwelijk. In augustus van datzelfde 1931, tijdens de zogeheten “Lauwtjeskermis”, namen zij de toen al bestaande herberg “De Vrede” over in Zedelgem. Aangezien er nog niet was nagedacht over een nieuwe naam en de klanten vroegen hoe ze de zaak zou gaan noemen, antwoordde Louise “awel, ‘de nieuwe vrede' dan!” Deze naam zou in 1961 veranderen naar “Manhattan”, wat bij veel Zedelgemnaars en tot een redelijk stuk in de omstreken veel bekender in de oren klinkt.

In augustus 1969 neemt Claudine Degrande, dochter van Richard en Louise, het café over van haar moeder. Zij zet in eerste instantie de “Manhattan” verder zoals deze toen bestaat. Bij wijze van spreken ‘geboren en getogen’ in het wereldje en met een talent voor het runnen ervan, bouwt Claudine de Manhattan verder uit tot een begrip in de streek, waar het graag vertoeven is en waar eeuwige herinneringen worden geboren.

Richard Degrande en Louise Tilleman

manhattan-gevel

De nieuwe locatie


In 1976 valt het oog van Claudine en Etienne op een perceel dat zij ook kopen in de Snellegemsestraat. De reden hiervoor is dat de toenmalige locatie van de Manhattan een andere bestemming zal gaan krijgen. De spade wordt in de grond gestoken in de Snellegemsestraat 46, de rest wordt er bovenop gezet en in 1978, alweer tijdens “Lauwtjeskermis”, verhuizen Claudine en Etienne samen met dochter Rebecca naar het nieuwe huis, waarin ook het nieuwe café zijn thuisbasis heeft gevonden. “Gasthof De Mote” is geboren.

Over de naam De Mote is er al veel gezegd en gespeculeerd. Wat betekent het? Van waar komt het? Blijkbaar was een “mote” heel vroeger een woord voor een stortplaats die niet meer wordt gebruikt en die door de jaren heen werd toegesmeten met aarde en overgroeid was. Heel de wijk waar nu De Mote staat moet ooit, heel lang geleden, zo’n “mote” zijn geweest. Vandaar ook de naam van de woonwijk én dus de naam van het café van Claudine en Etienne… klinkt een beetje raar misschien, om een woonwijk te bouwen op een vuilnisbelt, maar weet dat dit al teruggaat naar de tijd van de Romeinen, die zo’n “mote” lieten overgroeien en de daardoor ontstane heuvel gebruikten als uitkijkpost.

sluiting de mote Claudine

Van moeder op dochter


In 2014 waait er een nieuwe wind door De Mote. Claudine Degrande mag na 40 jaar trouw op post te zijn geweest in de Snellegemsestraat een nieuw hoofdstuk aansnijden en gaan genieten van een welverdiend pensioen. Na een spetterend afscheidsfeest in het café, opgeluisterd door de lokale magistrale Kamiel Spiessens hemzelve, wordt met een traan, veel gelach en nog veel meer klinken op de gezondheid de deur door Claudine en Etienne een laatste keer op slot gedaan.

Einde van De Mote? Neen. Bloed kruipt waar het niet gaan kan blijkbaar. Dochter Rebecca, die bijna 20 jaar in het onderwijs staat op dat moment, neemt de fakkel over van haar moeder. Na een kleine periode van sluiting, waarin Rebecca met echtgenoot en kinderen verhuist naar het pand van De Mote, wordt het café onder handen genomen en verbouwd. In april 2014 opent “De Mote” opnieuw haar deuren. Het interieur werd opgefrist en gemoderniseerd, een nieuw kleurtje links en rechts en nieuwe meubels maken het voor de trouwe klanten van weleer wel even wennen, maar de reacties zijn allemaal heel positief. Het café zoals het gekend was wordt nog even doorgezet. Met een aangelegd terras in natuurlijk gras en achter de schutting langs de straatkant is het fijn vertoeven. Het interieur en het cliënteel vraagt voor een kleine bijsturing. Stilletjesaan komt er naast de dorst ook een oplossing voor de (kleine) honger. De eerste croques en pasta’s vinden hun weg naar de klanten, en ook voor de tearoom-liefhebbers wordt er gezorgd, wanneer de eerste stukjes gebak en pannenkoeken over de toog gaan.

Rebecca - huidige eigenaar de mote

De Mote de dag van vandaag


In 2016 vinden wij dat het café net iets te groot is om een klein café te zijn, en net iets te klein is om groot genoeg te zijn. Conclusie: laat ons nog eens verbouwen! :-) een stuk van het grasterras wordt opgeofferd voor een nieuwbouw veranda, met aansluitend een nieuwe keuken. Het assortiment wordt stelselmatig uitgebreid. Vandaar kun je hier terecht voor een divers assortiment voor de kleine en grotere honger en voor een uitgebreide tearoomkaart met dagvers gebakken pannenkoeken, eigen bereid gebak of een lekkere ijscoupe.

De Mote anno 2019 is gekend als een gezellige en lekkere tearoom-eetcafé. De reacties van onze klanten zijn een hart onder de riem en geven ons de moed en de wil om iedere dag weer ons beste beentje voor te zetten om dit te kunnen blijven bieden. Samen met een team gedreven medewerkers gaan wij daar dan ook voor. Bijna 100 jaar na datum werkt de derde vrouwelijke generatie (Tilleman-Degrande-Demeulemeester) verder aan een plekje in de lokale geschiedenis :-) wie De Mote bezoekt en even rondkijkt, kan de geschiedenis tastbaar meemaken. Denk maar aan de antieke prachtige toog in het midden van de zaak, die al meegaat sinds den beginnen. Deze toog werd destijds in 1931 door Louise en Richard gekocht van een faillissement van een hotel in Blankenberge en was toen, in 1931 dus, al 100 jaar oud! De bezoeker zal aan de muur ook een mooie schildering zien waarop Richard en Louise nog een oogje in het zeil houden. Als ze het konden zien zouden ze zeggen dat het goed was…

bar de mote

zaal de mote

En moeder Claudine vraagt u zich af? Vergeet dat pensioen maar. Bloed kruipt inderdaad waar het niet gaan kan. Ze is nog bijna dagelijks aanwezig in de zaak bij Rebecca, met dezelfde gedrevenheid als altijd. En ook vader Etienne kan de roots moeilijk lossen. Voor beiden nog steeds een weerzien met de klanten van weleer en bovendien een aangename kennismaking met de vele nieuwe mensen die zij nu ook leren kennen. Met onze onwaarschijnlijke dank voor de ondersteuning die zij ons nog dagelijks bieden. Net als Louise en Richard zien ook zij dat het goed is…

We bouwen verder aan de toekomst. Voor jullie. Voor ons. Voor de blik van goedkeuring en tevredenheid wanneer we jullie blij zien vertrekken en -vooral- weer terugkomen.

grasterras de mote

Galerij


Heb je een vraag of wil je reserveren? Stuur ons een bericht

Stuur ons een bericht